Đakon Hadži Nenad M. Jovanović: Deklaracija o novom zakonu o verskim manjinama u Crnoj Gori

0
420

Iz Brisela nam stiže interesantna i važna vest na koju nam je obratio pažnju đakon Hadži Nenad M. Jovanović, direktor Centra za istraživanje pravoslavnog monarhizma, koji je smatra za posebno bitnu sa stanovišta srpske politikologije religije i zaštite našeg verskog i etničkog identiteta u Crnoj Gori.

Reč je o Deklaraciji o novom zakonu o verskim manjinama u Crnoj Gori, koju je doneo Evropski hrišćanski politički pokret, kao krovna organizacija, koja okuplja veliki broj političkih partija iz više evropskih zemalja (Nemačka, Malta, Rumunija, Francuska, Hrvatska, Italija, Gruzija, Jermenija, Moldavija, Irska, Letonija, Portugal, Poljska, Severna Makedonija, Slovačka, Španija, Švajcarska, Velika Britanija, Ukrajina…) i koja ima četiri poslanika u Evropskom Parlamentu (iz Holandije, Nemačke i Rumunije).

Pomenuta Deklaracija, koja je obnarodovana 3. juna 2020. u Briselu i u njoj se podseća da je Skupština Crne Gore je 27. decembra 2019. godine usvojila sporni zakon, koji je stupio na snagu 8. januara 2020. Godine i koji reguliše dva aspekta: registraciju i pravno priznavanje svih verskih zajednica u Crnoj Gori i imanje i imovinu crkve. Po svedočenju ove evropske političke grupacije, novi sistem registracije je prilično komplikovan i kontradiktoran, a smatraju da u nekim njegovim odredbama diskriminiše Srpsku pravoslavnu crkvu. Evropski hrišćanski politički pokret smatra da je druga tačka sporenja u vezi sa ovim nakaradnim zakonom, zapravo, pitanje crkvene imovine i obaveštava evropsku političku javnost da, ukoliko se ne dostave jasni dokazi o vlasništvu nad hramovima i nepokretnostima starijim od 1918. godine, država će iste prisvojiti. Zbog toga, prema slovu ove Deklaracije, Srpska Pravoslavna Crkva smatra da ova odredba cilja isključivo na nju i da vlada Crne Gore namerava da nacionalizuje njenu imovinu.

Foto jutjub

Ovaj Zakon je takođe kritikovan zbog dve tačke u vezi sa verskim obrazovanjem. Prvo, iako je priznato pravo roditelja da školuju svoju decu u skladu sa njihovim verovanjima, ono mora da se vrši uz poštovanje „psihološkog integriteta deteta“ (čl.52) i to samo do jedanaeste godine. Međutim, kada dete navrši dvanaest godina, ono odlučuje za sebe. Drugo, nijednoj verskoj zajednici ili grupi nije dozvoljeno da osniva versku osnovnu školu i sl.

Prema svedočenju Evropskog hrišćanskog političkog pokreta, sporni Zakon je analizirala Venecijanska komisija, koja je kontinuirano isticala potrebu da Vlada Crne Gore održi javne konsultacije sa svim vjerskim zajednicama u Crnoj Gori, što je proces koji je u praksi bio ograničen. Takođe, obaveza registracije, koju predviđa ovaj Zakon, u suprotnosti je sa principom utvrđenim u smernicama Venecijanske komisije o pravnoj ličnosti verskih zajednica.

Takođe, skreće se pažnja i na činjenicu da je ovaj Zakon izglasan u spornoj atmosferi, tj. tokom noći, dok su pripadnici opozicije i verski velikodostjnici bili uhapšeni, a na dan glasanja su se dešavale i masovne demonstracije građana Crne Gore.

Zbor svega navedenog, poslanici Evropskog hrišćanskog političkog pokreta u Evropskom Parlamentu pozivaju Vladu Crne Gore da se pridržava i provodi preporuke Venecijanske komisije, posebno u pogledu upotrebe crkvene imovine i registracije vjerskih zajednica. Evropski parlamentarci dalje pozivaju Vladu Crne Gore da, ako je potrebna izmena postojećeg Zakona, to učine poštujući adekvatan i transparentan proces konsultacija sa svim zainteresovanim akterima, bez pokazivanja bilo kakve pristrasnosti.

Oni takođe tražime od Vlade Crne Gore da se suzdrži od nasilja nad svojim građanima i da neguje atmosferu inkluzivnosti i međusobnog poštovanja u svojoj interakciji sa verskim grupama, a posebno sa Srpskom Pravoslavnom Crkvom.

Konačno, stav pomenute grupe evropskih parlamentaraca je da Evropska Komisija mora pažljivo da prati rad Vlade Crne Gore u pogledu poštovanja slobode veroispovijesti, jer ona predstavlja suštinski element procesa pristupanja Evropskoj Uniji.