DA LI „IZDAJNICI“ SRBIJE POSTAJU NJENI „HEROJI“? Draža je REHABILITOVAN, sledeći je Nedić. Evo ko još stoji u redu za „pravdu“

0
432

Osim četničkog komandanta Draže Mihailovića, te 1946. godine osuđene su još 24 osobe, od toga je deveotoro do danas rehabilitovano, a njih 12 osuđeno je na smrtnu kaznu

Trenutno najveća bitka u Srbiji vodi se između tzv “partizana” i “četnika”, tačnije oko pristalica rehabilitacije Dragoljuba Draže Mihailovića, Milana Nedića i onih koji su “smrtno” protiv nje. Ispred Višeg suda u Beogradu, a i širom Srbije ljudi stoje u redovima kako bi podneli zahtev za rehabilitaciju svojih predaka i sprali “ljagu” sa imena. Smrtna kazna streljanjem – presuda koju je dobio četnički vođa, istovremeno je obuhvatila još 11 osoba, dok je 13 njih bilo osuđeno na izdržavanje zatvorske kazne. Naime, presudom kojom je osuđen Čiča osuđene su ukupno 24 osobe, od kojih je devetoro kasnije rehabilitovano. Svi oni, tačnije njihova deca i unuci stoje u pomenutim redovima čekajući pravdu!

Među osuđenima, što Dražinim, što saradnicima generala Milana Nedića, bila su imena vojnog i ministra unutrašnjih poslova, potpredsednika Vlade, članova vrhovne komande, od kojih su kasnije neki rehabilitovani. Pojedini osuđenici su emigracijom izbegli smrt.

Na spisku za odstrel, našao se i četnički komandant u Drugom svetskom ratu, srpski pravnik i političar Mladen Žujović. Zatim njegov kolega za sektor u Bosni, četnički komandant Rade Radić

Osuđen na smrt bio je i kapetan jugoslovenske vojske Miloš Glišić, a za trojicu pomenutih zajedničko je to da nisu rehabilitovani.

Za vreme Kraljevine Jugoslavije Petar Živković bio je glavni nosilac šestojanuarske diktature kralja Aleksandra. Tokom Drugog svetskog rata kao član emigrantske vlade podržavao je četnički pokret Draže Mihailovića. Osuđen je na smrt, kao izdajnik i ratni zločinac, umro je u emigraciji u Parizu.

Među osuđenima na smrt bili su i upravnik grada Beograda za vreme okupacije Dragomir Jovanović, ministar unutrašnjih poslova Tanasije Dinić, ministar prosvete u Nedićevoj vladi Velibor Jonić, takođe u istoj vladi armijski general i ministar saobraćaja Đura Đokić.

Na smrt su takođe bili osuđeni i komandant srpske dobrovoljačke garde Kosta Mušicki i državni sekretar u Nedićevom kabinetu Boško Pavlović, koji je ujedno bio i pomoćnik komandanta državne straže.

Među osuđenima na kaznu zatvora od 20 godina bio je i svetski priznati pravnik, filozof i istoričar Slobodan Jovanović, koji je rehabilitovan 2007. Pre suda, to je učinila naučna zajednica Srbije. Još 1992. održan je skup na Pravnom fakultetu u Beogradu njemu u čast i danas jedan amfiteatar u toj ustanovi nosi njegovo ime.

Zanimljivo je da je predsednik SRJ Slobodan Milošević za vreme svoje vladavine zabranio štampanje dela njegovog imenjaka Jovanovića.

Na kaznu zatvora bili su osuđeni, a kasnije rehabilitovani i šef vojnog kabineta Jovanovićeve vlade Živan Knežević, osuđen na 20 godina robije, zatim na isto izdržavanje kazne osuđen je i ambasador u Vašingtonu Konstantin Fotić. Član vlade Nikole Pašića, koji je kao dobrovoljac – četnik učestvovao u Prvom Balkanskom ratu Milan Gavrilović je osuđen na 15 godina zatvora i rehabilitovan.

Takođe je rehabilitovan i ministar dvora Radoje Knežević, ministar spoljnih poslova Momčilo Ninčić ujedno i predsednik Društva naroda, i ministar Laza Marković.

Na 20 godina robije su takođe osuđeni i ideolog i savetnik Čiče Stevan Moljević, advokat Živko Topalović, komandant četničke organizacije zapadne Bosne Slavoljub Vranešević, a na 16 godina zatvora osuđen je predsednik jugoslovenske vlade u inostranstvu Božidar Purić.

Među osuđenima koji nisu rehabilitovani nalaze se i član komiteta za propagandu Đuro Vilović, osuđen na sedam godina zatvora, a na 18 meseci zatvora osuđen je ministar unutrašnjih poslova Kosta Kumanudi koji je davao podršku Nedićevoj vladi.
Telegraf